panarin s

posted on 25 Aug 2009 23:08 by plantbyheart

เวลาที่เราท้อถอยกับสิ่งที่กำลังทำอยู่

หรือหม่นๆ กับอารมณ์และการแสดงออกของคนรอบข้าง

แล้วมีใครสักคน บอกเราว่าชื่นชอบในงานที่เราทำ

แค่คนเดียวที่เราได้รับรู้นะ  เพียงแค่นี้เราก็รู้สึกว่า

เอาวะ  แม้สิ่งที่เราทำกับคนใกล้ๆ เค้าจะมองไม่เห็นมัน

แต่ก็มีคนเห็นนะ  แล้วคนๆ นั้นก็ไม่ได้รู้จักเราสักนิด

ยังส่งกำลังใจมาให้

 

ขอบคุณนะคะคุณ panarin 

สถานการณ์.......

posted on 04 Aug 2009 01:22 by plantbyheart

ไม่ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายเพียงใด  เดี๋ยวมันก็เปลี่ยนไป

................

................

อ่านเจอในหนังสือเล่มนึง แล้วรีบจดไว้ในสมุดทันที

มันเหมือนคำปลอบใจ  ในเวลานั้น

เวลาที่เรารู้สึกเสียใจกับคนคนนึงที่เราแอบดีใจที่มีเค้ามาช่วยงาน

ความเอาใจใส่

ความละเอียดถี่ถ้วน

ความมีน้ำจิตน้ำใจ

ความเข้าใจการอยู่ร่วมกับคนอื่นในโลกใบนี้

เราได้พบใว่ามันมีอยู่ในต้วน้องเค้า

..............................

แล้วเย็นวันนั้นเราก็ได้ฟังเค้าเล่าเรื่องการต้องไปทำงานที่ใหม่

ใจหาย................

ไม่นึกว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้

หลังจากที่เราทำงานหนักกันมาในสัปดาห์ก่อน

เราให้เงินโบนัสเพื่อตอบแทนเค้า กับวางแผนกับเพื่อนว่าจะพาเค้าไปเที่ยวฮ่องกง

ในเดือนตุลา

แม้จะไม่อยากให้เกิดเรื่องนี้เลย เราสูดหายใจให้ลึกที่สุด และคิดว่าชีวิตก็ไม่พ้นสัจจธรรมที่ว่า เกิดขึ้น มีอยุู่ ดับไป 

ทั้งหมด ทั้งมวลมันก็ไม่มีอะไรเจ็บปวดเท่าเ  ย็นวันนั้นเป็นวันที่เธอเพิ่งตั้งใจว่าจะมาเป็นวันสุดท้าย

คำพูดที่เธอเคยพูด ฝนกินข้าวนะพี่ ไม่ได้กินหญ้า

เราขอไว้อาลัยให้คนพรรณนี้   อยากจะบอกเธอว่าพี่ไม่ได้รู้สึกชื่นชมคนที่กินข้าวแต่ไม่รู้สึกถึงสามัญสำนึก

ในการเอาใจเขามาใส่ใจเราสักนิด.....

เงิน.....ทุกคนก็อยากได้ ไม่มีใครอยากปฏิเสธมัน

แต่ถ้ามันถึงขั้นต้องแลกกับสิ่งที่เธอทำคล้ายการกินหญ้าเยี่ยงนี้

เราก็ขออวยพรและขอให้เธอมีความสุขกับงานใหม่

ขอให้เจริญ!! 

โอ้....ห้าเจ้า!!!

posted on 19 Jul 2009 02:13 by plantbyheart

เมื่อวันศุกร์

ไปpresent งานที่ปูนซิเมนต์ไทย ด้วยความตื่นเต้น

เพราะนับเป็นงานแรกที่ลูกค้าเรียกไปรับ brief แล้วมีผู้เข้าชิง

เพื่อทำงานนี้ถึงห้าบริษัท 

คิวของเราคือบ่ายสอง

นัดกับอาทที่โรงอาหารตอนเที่ยงครึ่ง

หลังจากที่เพิ่งถ่ายรูปของที่เราทำส่งให้เพื่อให้อาททำpresent ตอนห้าทุ่มเมื่อคืน

และรูปขาดไปหนึ่งรูป  เลยต้องมาเจอกันก่อนเพื่อทำให้เสร็จ

กับน่าจะได้มีการติวกันนิดนึงก่อนด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เกศแก้ว  ทองจรูญ 

เราไปถึงก็ตื่นเต้น  กลัวทำไม่ทัน กับกลัวว่าจะต้องพูดอะไรบ้าง

หรืออีกนัยนึงก้อคือรู้สึกไม่มั่นใจเวลาต้องพูดอะไรที่ดูเป็นทางการ 

แต่อาทกลับนิ่ง แบบรุ่นใหญ่  chill มากๆ ยังนั่งอ่าน soccer รอเรากินข้าวด้วยซ้ำ

แจ๋วจริง  หริอว่ามืออาชีพเค้าเป็นอย่างนี้กันวะ 

.............................

แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี  อาทช่วยให้ลูกค้าหัวเราะหลายชอต  ทำให้ไม่เกร็งนัก

ลูกค้าอึ้งและ ชอบของที่เราทำเป็น mock up วัสดุจริงไปให้ดู

ในเวลาสองสัปดาห์ที่ต้องคิดทั้ง concept  และราคาที่ผลิตได้จริง ตามโจทย์

เราทำไปขนาดนี้เค้าถึงขั้นถามว่าเราเป็นเจ้าของโรงงานเองใช่มั๊ย 

คิดแบบคนอ่อนด้อยความรู้ว่า เราไม่รู้จะไปสู้คนอื่นด้วยวิธีไหน

เอาเป็นว่าขอทำเต็มที่แบบที่คิดว่าคนอื่นคงไม่ทำแน่

จัดเต็ม 

 ชนะใจกรรมการในครั้งนี้ก่อนก้อพอ

ส่วนจะเลือกเราหรือไม่นั้นคงไม่เสียใจนัก  เพราะเราได้ทำอย่างที่รู้สึกว่า

ตั้งใจที่สุดแล้ว

เรื่องอื่นนับเป็นเรื่องที่ควบคุมไม่ได้