เมื่อวันศุกร์
ไปpresent งานที่ปูนซิเมนต์ไทย ด้วยความตื่นเต้น
เพราะนับเป็นงานแรกที่ลูกค้าเรียกไปรับ brief แล้วมีผู้เข้าชิง
เพื่อทำงานนี้ถึงห้าบริษัท
คิวของเราคือบ่ายสอง
นัดกับอาทที่โรงอาหารตอนเที่ยงครึ่ง
หลังจากที่เพิ่งถ่ายรูปของที่เราทำส่งให้เพื่อให้อาททำpresent ตอนห้าทุ่มเมื่อคืน
และรูปขาดไปหนึ่งรูป เลยต้องมาเจอกันก่อนเพื่อทำให้เสร็จ
กับน่าจะได้มีการติวกันนิดนึงก่อนด้วย
เกศแก้ว ทองจรูญ
เราไปถึงก็ตื่นเต้น กลัวทำไม่ทัน กับกลัวว่าจะต้องพูดอะไรบ้าง
หรืออีกนัยนึงก้อคือรู้สึกไม่มั่นใจเวลาต้องพูดอะไรที่ดูเป็นทางการ
แต่อาทกลับนิ่ง แบบรุ่นใหญ่ chill มากๆ ยังนั่งอ่าน soccer รอเรากินข้าวด้วยซ้ำ
แจ๋วจริง หริอว่ามืออาชีพเค้าเป็นอย่างนี้กันวะ
.............................
แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี อาทช่วยให้ลูกค้าหัวเราะหลายชอต ทำให้ไม่เกร็งนัก
ลูกค้าอึ้งและ ชอบของที่เราทำเป็น mock up วัสดุจริงไปให้ดู
ในเวลาสองสัปดาห์ที่ต้องคิดทั้ง concept และราคาที่ผลิตได้จริง ตามโจทย์
เราทำไปขนาดนี้เค้าถึงขั้นถามว่าเราเป็นเจ้าของโรงงานเองใช่มั๊ย
คิดแบบคนอ่อนด้อยความรู้ว่า เราไม่รู้จะไปสู้คนอื่นด้วยวิธีไหน
เอาเป็นว่าขอทำเต็มที่แบบที่คิดว่าคนอื่นคงไม่ทำแน่
จัดเต็ม
ชนะใจกรรมการในครั้งนี้ก่อนก้อพอ
ส่วนจะเลือกเราหรือไม่นั้นคงไม่เสียใจนัก เพราะเราได้ทำอย่างที่รู้สึกว่า
ตั้งใจที่สุดแล้ว
เรื่องอื่นนับเป็นเรื่องที่ควบคุมไม่ได้